Sarmacja Wiki to encyklopedia tworzona przez komunistów za pieniądze monarchofaszystów. Krzepko, nie?

Niedźwiedź gelloński

Z Sarmacja Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niedźwiedź gelloński
Ursus gellonicus
Aurelius & T.Chojnacki, 2013
Niedźwiedź gelloński
Niedźwiedź gelloński
Systematyka
Królestwo zwierzęta
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd drapieżne
Rodzina niedźwiedziowate
Gatunek Niedźwiedź gelloński
Informacje
Szacowana liczebność kilkaset samic
Status zagrożenia zagrożony
Występowanie Wyspy Sarmackie


Niedźwiedź gelloński (Ursus gellonicus) - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych. Zamieszkuje głównie Wyspę Sarmację, gdzie jego populacja nieuchronnie się pomniejsza.


Cechy:

Jest zwierzęciem, którego bezpośrednim przodkiem był niedźwiedź jaskiniowy. Zachował wszystkie cechy fizyczne i przystosowawcze poprzednika. Jego głównym pożywieniem są rośliny i małe zwierzęta. Większość życia spędza w jaskiniach. Jest to gatunek unikalny i występujący tylko na terenie Parku Narodowego Gellonii. Niedźwiedź jest pustelnikiem. Przed zimą i mrozem chroni się zapadając w sen zimowy. Czas snu jest zależny od czasu zalegania pokrywy śnieżnej uniemożliwiającej znalezienie pożywienia. Zwierzę przygotowuje starannie gawrę jesienią. Często powiększa ubiegłoroczne miejsce zimowania, korzystając ze swoich długich pazurów, usuwa kamienie, zwykle wyścieła je gałązkami i mchem. Wejście do niego jest zatkane gałęziami, ziemią lub śniegiem. W czasie snu tętno niedźwiedzia spada z 40 do 8 uderzeń na minutę. Spowolnieniu ulega także oddech, a temperatura ciała obniża się o ok. 1 - 2 st. C. Jednak w tym stanie niedźwiedź nie pozostaje mniej czujny. W przypadku zbliżającego się do gawry niebezpieczeństwa zwierzę nie rusza się, ale jest gotowe w każdej chwili odeprzeć atak. Kiedy przeszkodzi mu się w śnie zimowym, poszukuje innego, bardziej prowizorycznego miejsca znacznie oddalonego od pierwotnego. Długość tułowia Niedźwiedzia gellońskiego waha się od 170 cm do 250 cm. Gatunek posiada krótki ogon (6-16cm). Masa osobnika płci męskiej wynosi od 70kg do nawet 450kg. Najcięższy zbadany osobnik ważył 780 kg.

Pożywienie

Niedźwiedź gelloński jest wszystkożercą, co wynika z jego trybu życia oraz rokrocznej hibernacji. Głównym pożywieniem jest miód, po który niedźwiedź jest w stanie wspiąć się na bardzo wysokie drzewa, owady, pajęczaki, dżdżownice, pędy, korzenie, bulwy. Niedźwiedź nie pogardzi także gryzoniami, a nawet większymi ssakami (borsuk).

Ochrona

Populacja Niedźwiedzia gellońskiego z roku na rok maleje w skutek czego został on objęty szczególną ochroną książęcą. W Górach kocich powstał specjalny Park Narodowy "Szare Szczyty", którego celem jest odtworzenie populacji niedźwiedzia sprzed kryzysu. Trudno powiedzieć, co stoi za tym nagłym zmniejszeniem liczebności tego drapieżnika. Przyrodnicy twierdzą, iż jest to skutek daleko idącego rozwoju przemysłowo-rolniczego wyspy co zaowocowało spadkiem powierzchni terytorium osobniczego niedźwiedzia.